The importance of gender equality in the enlargement process has been emphasised in various EU documents, while the European Commission’s Country Reports have repeatedly recognised a number of challenges that Western Balkan (WB) countries face in achieving gender equality. The gender (in)equality picture portrayed by the EC comes increasingly close to the illustration of the greatest gender equality issues as defined by the civil society organisations (CSOs) from the WB: gender-based violence, political participation and decision-making, lack of gender mainstreaming, gender stereotyping and discrimination in the labour market.

In their efforts to achieve equality, all WB countries’ independent bodies are public institutions with a mandate to deal with gender (in)equality. Nevertheless, the institutions overall are under-resourced and characterised as weak and inefficient in ensuring gender equality and protection of rights. On the other hand, the CSOs across the region have been the main driver for development of national gender policies enhancing and promoting gender equality through various activities and programmes. The mutual relations of CSOs with the institutions have always been complex with a fluctuating level of impact on policymaking of the former. Thus, even though public institutions have to some extent accepted cooperation with CSOs as needed, the institutionalised practice is missing, along with well-defined mechanisms for cooperation.

Whereas national authorities are still largely characterised by poor monitoring and evaluation practices and capacities, CSOs have stepped in and provided monitoring and reporting on specific indicators and gender equality policy documents. However, a systematic approach is lacking and no regionally comparable monitoring has been put in place.

Other documents prepared for the 2018 London Summit can be found here.

Članak Gender Issues in the Western Balkans se pojavljuje prvo na Centar za evropske politike.

Rodna nejednakost na nivou državnih službenika na položaju služi kao pokazatelj šire rodne nejednakosti u zemlji, posebno imajući u da vidu donosioci odluka u okviru državne uprave utiču na sve građane i građanke kroz kreiranje javnih politika, upravljaje budžetom, sprovođenje javnih nabavki i sl.

Iako je poslednjih decenija globalno zabeležen veliki napredak u dostizanju rodne ravnopravnosti, neravnopravnost je i dalje veoma zastupljena čak i u najrazvijenijim društvima sa snažnim javnim politikama koje ciljaju na postizanje jednakosti. U kontekstu državne uprave Srbije, na najvišim rukovodećim pozicijama unutar ministarstava zastupljeno je 30% žena, iako u celokupnoj javnoj upravi one čine 62,24%.

Ovaj siže politike ima za cilj da dublje istraži značaj ovog pitanja, razloge nedostatka rodne jednakosti, trenutnu situaciju u Srbiji, kao i moguće odgovore, u vidu javnih politika, potrebne za rešavanje trenutne nejednakosti.

Članak Rodna jednakost i odlučivanje u državnoj upravi Srbije se pojavljuje prvo na Centar za evropske politike.

Ključni deo nove Strategije je rodna analiza efekata javnih politika ili, drugim rečima, rodna analiza politika, mera i programa.

Postojanost rodne neravnopravnosti i kontinuirana diskriminacija žena dovela je do usvajanja Nacionalne strategije za rodnu ravnopravnost u 2016. godini, koja prepoznaje urodnjavanje javnih politika kao sredstvo u borbi protiv diskriminacije kroz reorganizaciju, unapređenje, razvoj i evaluaciju procesa javnih politika. Ključni deo nove Strategije je rodna analiza efekata javnih politika ili, drugim rečima, rodna analiza politika, mera i programa. Paralelno, reforma sistema javnih politika je deo procesa pristupanja Evropskoj uniji i reforme javne uprave, čiji je glavni deo usvajanje novog zakona o sistemu javnih politika – Zakon o planskom sistemu – i seta propisa koji će veoma detaljno regulisati proces planiranja i upravljanja javnim politikama. Međutim, sadašnji nacrt Zakona ne sadrži odredbe koje se odnose na rodnu analizu efekata javnih politika.

Siže politike govori o važnosti da novi Zakon o planskom sistemu sadrži odredbu koja će jasno propisati obavezu za organe javne uprave da sprovode rodnu analizu efekata javnih politika, i nudi veoma konkretne preporuke donosiocima odluka.

Članak Urodnjavanje javnih politika u Srbiji se pojavljuje prvo na Centar za evropske politike.

Delo Keneta Armstronga razmatra pitanje socijalne inkluzije, fokusirajući se na pokušaj nalaženja zajedničkog evropskog rešenja za koordinaciju javne politike.

Autor se oslanja na koncept otvorenog metoda koordinacije (OMK) – centralnu tačku za razumevanje aktuelne arhitekture u oblasti koordinacije socijalne politike. Kroz analizu praktičnih aktivnosti koje se ostvaruju tokom procesa OMK, moguće je razumeti u kojoj meri sprovođenje socijalne inkluzije može da se „evropeizuje“. CEP predstavlja prikaz knjige.

Autorka je Kira Vilkins, stažistkinja u CEP-u u vreme pisanja

Članak Sprovođenje socijalne inkluzije se pojavljuje prvo na Centar za evropske politike.